[Fic]พลิกตำนานโมโมทาโร่ : Delude + review
posted on 27 Dec 2007 01:56 by foundation in Fiction
Title : Delude
Fandom : Momo Gumi Plus Senki [桃組プラス戦記]
Pairing : Koenji Sawa & Momozono Yuuki
--------------------------------------------
การรอคอย...เจ็บปวดเสมอ
"ฉันไม่ต้องการ!"
ถ้อยคำที่ประกาศกร้าวด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวจากผู้ที่เป็นดั่งนายเหนือหัว หยุดลมหายใจของพวกเขา ก่อนที่ร่างนั้นจะวิ่งหนีหายไป
...ไม่ต้องการ...
ทำไม...คนที่เขาอยากได้รับความรักมากที่สุด
'โคเอนจิคุงนี่เท่เนอะ'
เบื่อ
'ใช่ๆ หน้าตาก็ดี เล่นกีฬาก็เก่ง'
น่ารำคาญ!
'ได้ที่หนึ่งสินะ เก่งมากซาวะ แบบนี้แชมป์ทั่วประเทศอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแน่ๆ'
หนวกหู!!
รอยยิ้มเหยียดเผลอกระตุกขึ้นชั่ววูบหนึ่ง
คนๆ นี้...ก็ไม่ได้ต่างอะไร
"..ทำไม.." เสียงหวานๆ ของคิจิโนกิ ยูคิชิโระดังแผ่วเบา หากมันก็ทำให้สติที่เผลอหลุดลอยนึกถึงเรื่องไม่เป็นเรื่องของซาวะให้กลับมา นัยน์ตาสีแดงมองหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มใสๆ ไม่คิดแม้แต่จะเข้าไปเช็ดให้
เพราะเข้าใจถึงความเจ็บปวดนั้นดี
"ไม่รู้ว่าท่านคิดอะไรถึงพูดแบบนั้น แต่เดี๋ยวจะพากลับมาให้ได้"
...ปลอบโยนตัวเอง...
"ยูคิชิโระ เธอเก็บของแล้วกลับห้องเรียนไปก่อนก็แล้วกัน"
'เกิดอะไรขึ้น!! ทำไมถึงได้แผลเต็มตัวแบบนี้ล่ะ แล้วอย่างนี้งานแข่งกีฬาระดับเขตอีกสามวันข้างหน้าจะลูกลงแข่งได้ยังไง'
เห็นแก่ตัว
'เมื่อไหร่เธอจะเลิกท้าตีท้าต่อยเขาไปทั่วเสียที!...เอาเถอะ ครูจะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกัน'
หลอกลวง
'โคเอ็นจิคุงนี่ดีเนอะ ทำอะไรผิดอาจารย์ก็ไม่เคยว่าอะไร'
น่ารังเกียจ
"เฮ้ย!! ให้หมอนี่ใช้พลังทำลายภาพพจน์แบบนี้จะดีเหรอ?" โมโมโซโนะ ยูคิที่ถูกอินุไคทับอยู่เบื้องล่างถามเสียงอ่อน ทั้งๆ ที่ตนเป็นคนวิ่งเร็ว แต่ดันสะดุดฝุ่นล้มให้อีกฝ่ายจับได้
สมกับเป็นร่างที่เรียกความซวยเข้าหาจริงๆ
"นี่..." ซาวะพูดขึ้นช้าๆ "...กับพวกเราน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่กับยูคิชิโระน่ะ อย่าพูดคำว่า 'ไม่ต้องการ' ได้ไหม"
ไม่อยากให้เห็นความอ่อนแอ
"เอ๋?"
"ยัยนั่นน่ะ มีเลือดนักษัตรแรงกล้าที่สุดในหมู่พวกเราสามคน..." นัยน์ตาสีแดงทอดมองร่างเล็กตรงหน้า ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา
ไม่มีความจำเป็น
"ยัยนั่นน่ะ...รอนายมาตลอดเลยนะ"
...แค่ทาสรับใช้...
ซาวะหลับตาลง
กลัว...ว่าอีกฝ่ายจะเห็นความเจ็บปวดภายในใจ
"ก็เราเพิ่งเจอหน้ากันวันเดียวนี่นา เข้าใจอยู่หรอกว่าหล่อนเป็นห่วงฉันมากแค่ไหน แต่ฉันไม่ต้องการสิ่งที่เรียกว่า 'ลูกน้อง' หรือ 'หน้าที่'
คนๆ นี้ก็ไม่ได้ต่างไปจากคนอื่น
ต้องการเพียงแค่พลัง พอใจเพียงแค่รูปร่าง หน้าตา ยินดีเมื่อเขาสนองตอบความต้องการส่วนตัว
...แค่เครื่องมือ...
"ฉันไม่ต้องการให้ใครมาปกป้องอยู่ฝ่ายเดียว สิ่งที่ฉันต้องการน่ะ...ก็คือเพื่อนต่างหาก!!"
เปลือกตาที่ปิดลงพลันเบิกกว้าง ไม่เชื่อหูสิ่งที่ตนได้ยิน
ก็แค่ลมปาก
ริมฝีปากเผลอเม้มเข้าหากันโดยไม่ทันรู้ตัว
ทำไม...
ทำไมกัน...
ทั้งๆ ที่เป็นปากเดียวกันกับที่บอกว่าไม่ต้องการพวกเขา
ทั้งๆ ที่เป็นคนที่เพิ่งกรีดหัวใจพวกเขาเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา
ทั้งๆ ที่เป็นอย่างนั้น...
หัวใจเขากลับเต้นแรง ลืมเหตุการณ์ที่ผ่านมาเสียสิ้น
"ที่ผ่านมา ฉันทำให้เพื่อนต้องเจ็บตัวเพราะความโชคร้ายของฉัน ถ้ามันจะทำให้ฉันหายจากความโชคร้าย..."
น้ำเสียงขาดหาย ปลายเสียงสั่นจนซาวะรับรู้ได้
"...ฉันก็อยากได้เพื่อนที่จะช่วยประคับประคองกันไปมากกว่า"
แล้วหยาดน้ำใส...ก็หยดลงมา
...เพื่อน...
นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้ยินคำนี้ชัดๆ
คำที่โหยหา
คำที่ไขว่คว้า
คำ...ที่หลอกลวง
"พวกเราน่ะ...อึดเพราะพลังของนักษัตรนะ" ซาวะเอ่ยช้าๆ พร้อมหน้ากากของรอยยิ้ม ก่อนที่อินุไคจะเอ่ยต่อ
"พวกเราเหมาะที่จะเป็นเพื่อนกับท่านมากที่สุดเลยล่ะครับ"
แล้วเขาก็ยิ้มอีกครั้ง
"ช่วยพูดแบบเมื่อกี้กับยูคิชิโระด้วยนะ"
แล้วรอยยิ้มกว้าง...ก็ผลิบาน
รอยยิ้มที่ใครหลายๆ คนถวิลหา
รอยยิ้มที่ใครหลายๆ คนต้องการ
รอยยิ้มที่กอบกุมหัวใจใครหลายๆ คนเอาไว้ด้วยความอ่อนโยน
ยกเว้น...หัวใจของเขาเพียงคนเดียว
~Fin~
****************************
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อิเบนซ์รักซาวะคุง เด็กบ้าอะไรน่ารักสัดหมี่!!!
เรื่องนี้เป็นฟิคของการ์ตูนบงกชที่อิเบนซ์เพิ่งซื้อไปเมื่อวาน...(เมื่อวานสินะ เพราะตอนนี้ตีสองครึ่งแล้ว = = )
ตอนแรกคว้าเพราะเส้นสวย สีสวย พออ่านแล้ว...ก็อย่างที่เห็นล่ะนะ หึๆๆ (-_,-)
review กันซักหน่อยสำหรับคนที่ไม่ได้อ่าน...
Credit by www.bongkoch.com
เรื่องราวของเด็กหนุ่มนาม โมโมโซโนะ ยูคิ หรือ โมโมทาโร่ นักปราบมาร ที่กลับชาติมาเกิดใหม่ ด้วยร่างกายที่ถูกสาปจากเหล่ายักษ์ที่ตนได้ฆ่าไปให้เป็น 'ร่างที่เรียกหาโชคร้าย' เขาจะต้องปราบยักษ์ที่พากันกลับชาติมาเกิดให้ได้ทั้งหมดก่อนที่เขาจะอายุครบ 18 ปี
แล้วใครคือซาวะคุง?
เป็นคำถามที่ดีมากค่ะ!!!
อิเบนซ์ภูมิใจนำเสนอ...
โคเอนจิ ซาวะ!
(โพสเองกรี๊ดเอง อาการหนักขนาดไหนคิดดู)
เด็กคนนี้เป็น ลิง ที่กลับชาติมาเกิด (นักษัตรวอก) มีพลังในด้านการต่อสู้สูงที่สุดในกลุ่ม(อีกสองคนคือ จอ กับระกา) พูดกันง่ายๆ คือสัตว์ทั้งสาม หรือเรียกง่ายๆ ว่า ทาส (กำลังทำตาโตอยู่รึเปล่าเนี่ยเฟียร์) ก็ได้กลับชาติมาเกิดด้วย และการจะดึงพลังในชาติที่แล้วออกมาได้นั้นจะต้องใส่ 'หน้ากาก'
อยากเห็นใช่มะ?
อยากเห็นใช่มั้ยล่ะ?
ขอนำเสนอ(อีกรอบ แม้ว่าจริงๆ แล้วจะไม่อยากดูก็เถอะ)
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ลิงบ้าอะไรน่ารักขนาดเน้!!!!!!!
เป็นโปสการ์ดที่แถมกับ manga ที่ญี่ปุ่นค่ะ (ใครไปฝากยกชุดเรื่องนี้มาที!!)
นอกจากซาวะคุงแล้ว คาแรกเตอร์เรื่องนี้ได้ใจทุกตัวเลย ไม่ว่าจะเป็นยูคิชิโระ(ระกา)ที่เลือดกำเดาไหลทุกครั้งที่นึกถึงเจ้านาย อินุไค(จอ)ที่เกือบจะขอตัดแม่ตัดลูกเพื่อที่จะได้อยู่หอพักเดียวกับเจ้านาย บรรดาเพื่อนร่วมห้องที่พร้อมใจกันพกร่มกันเศษกระจกเวลาที่มีลูกบอลปริศนาปาเข้ามาทุกครั้งที่ยูคิถูกเรียกให้ตอบคำถาม หรือแม้แต่...คุณตาคุณยายของโมโมทาโร่ที่กลับชาติมาเกิดโดยที่สลับเพศกัน!!!
แต่ตัวละครอีกตัวที่อิเบนซ์ชอบมากรองลงมาจากซาวะคุง นั่นก็คือ
คุณพ่อค้าร้านสหกรณ์!
เป็นผู้ชายเกะๆ ใส่แว่นคนนึงที่หน้าตาไม่เคยเปลี่ยนไปเลยไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี และที่สำคัญเฮียแก...รั่วสัดหมี่ = =" (จริงๆ มันก็รั่วทั้งเรื่องน่ะนะ)
ใครที่ชอบเรื่องฮาๆ เหมือนจะไร้สาระ และชอบ เด็กหนุ่มหน้าตาดี อย่าพลาดเรื่องนี้เด็ดขาด!!! >[]<b
อา...ไม่ไหวแล้ว >///<
เล่มสองจงมา...เล่มสองจงมา...เล่มสองจงมา...เล่มสองจงมา...เล่มสองจงมา...
edit @ 27 Dec 2007 15:15:01 by Lynx
เห็นแกอัพแต่ล่ะที กรุอยากสาปแช่งงงง ว่างนะเมิงงงงงงงง
ปล ทาส? แต่โชขนาดนี่ก็ไม่ไหวว่ะแก คงต้องรออ่านดู แต่ปรกติฉันกี๊ดโชยากว่ะ
โมโมไม่ผ่าน ส่วนซาวะ ฉันจะไปรอดูในคอมิค เหอๆๆ
โว้ยยยยย กลับไปทำงานต่อ ก๊ดดดดด
#1 By เฟียร์ . Fiar on 2007-12-27 03:38