นิทานก่อนนอน [บทนำ]
posted on 06 Jul 2009 23:17 by foundationนิทานก่อนนอน
[บทนำ]
“นอนไม่หลับหรือ?”
ถ้อยคำถามเอ่ยขึ้นในความเงียบของเสียงหริ่งหรีดรอบตัว ตาสีอ่อนของคนที่นอนพิงต้นไม้ใหญ่เหลือบมองคนถามเพียงครู่ก่อนปรายกลับขึ้น ไปมองท้องฟ้าเบื้องบน
“ข้าไม่ง่วง”
‘เธอ’ ตอบ
“แต่เจ้าควรนอนพักผ่อน เพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เราจะต้องเจอกับอะไร” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ อย่างที่ชอบทำ แล้วหันกลับไปใช้กิ่งไม้ข้างกายเขี่ยกองไฟตรงหน้าเล่นอย่างไม่มีเหตุผล
“จะวันไหนๆ ก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง...วิล”
บุรุษนาม ‘วิล’ ส่ายหน้าหัวเราะ
“ใครว่าล่ะ วันนี้เรากินผลไม้เป็นมื้อเย็น พรุ่งนี้อาจได้กินกระต่ายป่าแทน วันนี้เดินกลางป่า พรุ่งนี้เราอาจได้เข้าเมือง วันนี้เจ้านอนไม่หลับ แต่พรุ่งนี้เจ้าอาจหลับสบาย เห็นไหม? ไม่เห็นเหมือนกันเสียหน่อย”
คำตอบสุดแสนจะไร้ความรับผิดชอบเรียกวงค้อนจากหญิงสาวที่นอนมองดาว แต่เธอก็รู้ดีว่าคงจะหาคำขอโทษหรือความรู้สึกผิดจากอีกฝ่ายไม่ได้
เพราะวิลเป็นคนแบบนั้น
เสียงกองไฟแตกเปรี๊ยะดังขึ้นอีกครั้ง แสงไฟวูบไหวทำให้เกิดเงาดำพาดไปตามลำต้นไม้รอบกายราวกับมันกำลังเต้นรำอย่าง สนุกสนาน ไม่มีเสียงอื่นใดอีกนอกจากเสียงหายใจของคนสองคน และเสียงหายใจของธรรมชาติที่พัดไหวให้ใบไม้นับหมื่นเสียดสีกันกลายเป็น เครื่องดนตรีที่ไม่อาจมีสิ่งใดเลียนแบบ
เสียงที่มาพร้อมกับความเย็นสงบ
จนกระทั่งคนที่นอนไม่หลับยอมเอ่ยปากทำลายท่วงทำนองที่บรรเลงพร้อมความเงียบนั้น
“นี่วิล”
คนถูกเรียกไม่ได้ขานตอบ เพียงแค่หันกลับมามองสบตา
“เล่านิทานให้ข้าฟังหน่อยสิ”
คิ้วเข้มของวิลเลิกสูงขึ้น พร้อมกับที่นัยน์ตาสีเขียวใบไม้เบิกกว้างอย่างแปลกใจ
“นี่หูข้าเฝื่อนไปแล้วหรือ? ถึงได้ยินเจ้าขอให้ข้าเล่านิทานให้ฟัง”
“งั้นก็ไม่ต้อง” ว่าแล้วเจ้าหล่อนก็เอนตัวหันหลังให้ ทำเอาคนชอบแกล้งต้องรีบง้อเสียก่อนที่จะกลายเป็นเรื่องใหญ่
“เฮ้! ข้าแค่ล้อเล่นนิดหน่อยเท่านั้นเอง เจ้าอย่าจริงจังนักสิ เดซ” พูดไปก็เอื้อมมือไปจับให้อีกฝ่ายหันมา ก่อนเอ่ยต่อ “เจ้านี่ ขี้น้อยใจเกินไปแล้วรู้ตัวไหม”
“ข้าแค่เกลียดมุขฝืดๆ” เดซว่า แต่ก็ยอมหันกลับมามองหน้าคนพูดโดยดี “ตกลงจะเล่าหรือไม่เล่า?” ถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่เปลี่ยนแปลง
วิลพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะขยับยิ้มเจ้าเล่ห์
“แต่เจ้าก็รู้ว่าข้าเป็นกวี เพราะฉะนั้นนิทานของข้าก็ต้องเป็นลำนำบทเพลง”
คราวนี้คิ้วโก่งบางขมวดเข้าหากันเป็นครั้งแรก ด้วยไม่แน่ใจว่าจะปล่อยให้อีกฝ่ายขับร้องดีหรือไม่ บางที...เธอควรจะห้ามและเลิกล้มความคิดที่อยากจะฟังนิทานซะ แต่ก็นั่นล่ะ...สุดท้ายเธอก็ยังตัดสินใจพยักหน้ารับ
“ถึงข้าจะไม่ค่อยชอบลำนำของเจ้า แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย”
เพราะรู้ดีว่าราตรีที่ไม่สามารถเข้าสู่นิทราได้นั้นทรมานเพียงใด
วิลนิ่งเงียบให้กับคำตอบของหญิงสาว ตาสีเขียวยังคงทอดมองร่างบางตรงหน้าอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มน้อยๆ ผลิขึ้นพร้อมกับริมฝีปากที่เอ่ยขยับขับขานเสียงสูงต่ำเป็นท่วงทำนองอ่อนหวาน...
‘เรื่องเล่านับล้าน...ตำนานนับแสน
เรื่องราวผันแปร...บ้างถูกบิดเบือน
หากมีเพียงหนึ่ง...ที่ข้าเลือกขาน
เป็นนิทานก่อนกาล...เล่าย้อนกล่อมฟัง’
...TBC...
*************************
อิเบนซ์ภูมิใจนำเสนอ...อีก 1 ไหดองคุณภาพ 
มีอายุการดองราวๆ 2 ปี ปัจจุบันยังได้แค่ครึ่งตอน เพราะพล็อตมีแค่ตอนกลางไปจนถึงจบ ส่วนตอนต้นนั้นอยู่ไสก็ไม่รู้ = ="
ที่เอามาลงเพราะกันบล็อกเน่าและจะได้ เตือนใจตัวเอง ว่าเริ่มคิดพล็อตตอนต้นแบบจริงๆ จังๆ ได้แล้ว
Entry หน้า ขุดไหใบไหนมาลงดีหว่า โฮะๆๆๆ
Next entry : Attirare [2]
ไหใบไหนหว่า ใบนี้ ไม่ค่อยคุ้นเลย = =a หรือว่าไม่เคยเล่าให้ฟังหว่า ฮ่าๆ
#1 By เฟียร์ . Fiar on 2009-07-07 00:09