[EED] บทสนทนาของฝาแฝด IV

posted on 30 Oct 2015 22:09 by foundation directory Fiction
บทสนทนาของฝาแฝด IV

 

Nei-in (24) + Nei-ar (24)

 

****************************************



         “ระหว่างกุหลาบแดงกับกุหลาบขาว นายคิดว่าอย่างไหนดี”


         เนอาร์ขมวดคิ้วหรี่ตามองเอกสารที่ปลิวมาทับมือที่จับปากกาอยู่อย่างพยายามสงบอารมณ์ ก่อนจะเงยหน้ามองแฝดผู้พี่ที่ไม่คิดรักษามารยาทเคาะประตู แต่เลือกที่จะเปิดประตูผางให้เอกสารในห้องปลิวกระจายเหมือนใบไม้ในหน้าแล้ง แล้วก้ก้าวฉับๆ มานั่งไขว่ห้างพร้อมคำถามไร้สาระ


         “อย่ามองด้วยสายตาร้อนแรงอย่างนั้นสิ ฉันรู้หรอกน่าว่านายรักฉัน แต่ก็ต้องเข้าใจนะว่าเราเป็นพี่น้องกัน แถมยังเป็นฝาแฝดด้วย” เนอินยิ้มกว้างให้กับสายตาคมกริบของน้องชายฝาแฝด ทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับไอเย็นที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น ยังดีที่พวกเขาโตขึ้นมากแล้ว(?) จึงไม่มีเศษน้ำแข็งพุ่งใส่กันเหมือนอย่างเมื่อหลายปีก่อน


         “ว่ายังไง สีขาวหรือสีแดงดี”


         เมื่อเห็นว่าไม่ว่ายังไงอีกฝ่ายก็คงไม่เลิกราง่ายๆ จนกว่าจะได้คำตอบ เนอาร์ก็ถอนหายใจหนักหน่วง ยอมวางปากกา เข้าร่วมบทสนทนาที่ตนปรามาสว่าไร้สาระด้วย


         “เลือกไม่ได้ก็ให้ไปทั้งสองแบบ”


         แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเปลืองสมองช่วยคิดด้วย


         “นายนี่มันไม่โรแมนติกเอาซะเลย เอาเถอะ...จะว่าไป หน้าที่แบบนี้น่าจะเป็นของเซอร์เซสมากกว่า”

 

         ฉึก!


         ไม่ทันขาดคำดี ปากกาที่วางอยู่บนโต๊ะก็บินไปปักบนหนังสือที่คนพูดยกขึ้นรับได้อย่างทันท่วงที เป็นจังหวะที่ถ้าใครมาเห็นก็คงต้องปรบมือให้


         “ฉันพูดผิดตรงไหน จนถึงตอนนี้ ทุกครั้งที่นายกลับเอดินเบิร์ก หมอนั่นก็ยังเอาของฝากไปหาถึงห้องอยู่ไม่ใช่รึไง”


         เปรี๊ยะ


         เสียงลั่นของแผ่นน้ำแข็งที่เกาะกำแพงด้านหลังในพริบตาดังลั่น ราวกับเป็นสัญญาณเตือนว่าถ้ายังไม่หยุดพูด ก็อาจจะได้สัมผัสกับแท่งน้ำแข็งเย็นจัดก่อนหน้าหนาวจะมาถึงราวสองเดือน


         แน่นอนว่าเนอินไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวต่อคำเตือนที่แสดงให้เห็นแบบรูปธรรมตรงหน้าสักนิด แต่ชายหนุ่มก็ยอมยกมือยอมแพ้อย่างว่าง่าย


         เพราะขืนให้ฟิวส์ขาดตอนนี้ ก็ไม่ได้คำตอบกันพอดีน่ะสิ


         ตาสีน้ำตาลดุจ้องพี่ชายฝาแฝดของตนนิ่งไปพักใหญ่ ก่อนจะยอมคลายเขตแดนออก ทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรงไล่ แล้วตอบกลับไปด้วยความหงุดหงิดว่า


         “จะดอกอะไร สีอะไรก็ไร้ประโยชน์ ถ้าหล่อนไม่ตอบตกลง”


         “เขาจะตกลง”


         เนอินพูดด้วยรอยยิ้มบางๆ คล้ายไม่ใส่ใจ ทว่าคนมองรู้ดีว่านั่นคือรอยยิ้มของคนที่มั่นใจในตัวเองอย่างที่สุดต่างหาก มั่นใจว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามที่ตนคาด


         “นายไม่รู้หรอ...” เนอาร์พูดค้างไป ตาสีน้ำตาลจ้องสบตาสีฟ้าที่พราวระยับ ก่อนจะยกมือกุมขมับ “ไม่ นายทำอย่างนั้นไม่ได้”


         “ทำอะไร ฉันยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” คนที่จู่ๆ ก็ถูกปรามถามเสียงใส ทำหน้าตาเหรอหราแบบไม่รู้ว่าน้องชายฝาแฝดของตนกำลังพูดเรื่องอะไร


         “ห้ามเด็ดขาด นายก็ไม่มีสิทธิ์ลักพาตัวหล่อนมาที่นี่ ต่อให้หล่อนเรียนจบแล้วก็ไม่ได้”


         “พูดเรื่องอะไรของนายน่ะเนอาร์ ฉันไม่ได้คิดจะลักพาตัวเขาสักหน่อย”


         “กักขัง”


         เนอาร์สวนขึ้นมาทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ ดวงตาดุคมหรี่เล็กทว่าไม่ได้มองหน้าคู่สนทนา แต่คล้ายมองออกไปไกลผ่านกองกระดาษบนโต๊ะ นิ้วชี้เคาะกึกๆ สั้นๆ ก่อนพูดต่อ


         “กักบริเวณ ปกป้อง จองจำ ให้ความคุ้มครอง...นายคิดจะใช้คำไหนล่ะ”


         เนอินไม่ตอบ เพียงแต่ยิ้มนิดๆ ตรงมุมปาก ให้คนมองถอนหายใจหนักหน่วง


         เนอาร์พอจะรู้อยู่ว่าเนอินถูกใจเธอคนนั้นมาก คิดว่าน่าจะแค่เพราะเป็นของแปลกและสามารถทำให้เนอินหายเบื่อได้ดีกว่าผู้หญิงคนก่อนๆ จากร่างกายที่สามารถเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้นั่น ไม่คิดสักนิดว่าพี่ชายของตนจะถลำลึกถึงขนาดนี้


         ทั้งสองคนต่างนิ่งไปพักหนึ่ง จนในทีสุดเนอินก็ถอนหายใจออกมา


         “นี่นายเคยมองฉันในแง่ดีบ้างรึเปล่าเนี่ย”


         คำตัดพ้อที่มาพร้อมกับการถอนหายใจทำให้เนอาร์เงยหน้าขึ้นมอง รอยยิ้มเมื่อครู่หายไปแล้ว เหลือแต่เค้ารอยอ่อนใจประกอบคำพูดเมื่อครู่


         “ฉันมองแต่ความเป็นจริง” เนอาร์ตอบเสียงเรียบ คนถูกย้อนจึงยกมือกุมอก ทำหน้าปวดร้าวจับจิตราวกับนักแสดงชื่อดังกำลังเล่นละครอยู่กลางโรงมหรสพขนาดใหญ่ยังไงยังงั้น ผู้ชมเพียงคนเดียวจึงให้รางวัลด้วยการกระโดดข้ามโต๊ะไปถีบหน้านักแสดง แต่น่าเสียดายที่เจ้าตัวดันรู้ทันและก้าวหลบฉากไปได้


         “เอ้า ไหนๆ นายก็ยอมลุกจากโต๊ะแล้ว ไปเลือกดอกไม้ให้ฉันหน่อยก็แล้วกัน”


         ไม่เพียงแค่หลบ แต่เนอินยังคว้าแขนน้องชายฝาแฝดหมับ แล้วจัดการลากออกจากห้องทันที

****************************************
 
- เว้นว่างจากฟิคดาบสักเล็กน้อย เขียนเพราะพรุ่งนี้เป็นวันเกิดเอนเซลจากคอมมู EED น่ะค่ะ (=///=)
- เขียนเสร็จสดๆ ร้อนๆ เกรียมๆ ควันฉุย
- เขียนเพราะอยากเขียน ไม่ได้มีพอยท์อยากสื่ออะไรจริงจัง(???) ดังนั้นมันจึงสั้นๆ ห้วนๆ แบบนี้แล /ก้มกราบงามๆ
 
- เนื่องจากต่อเนื่องจากคอมมู EED จึงขออนุญาตใช้แทค EED ต่อนะคะ
 
Tags: eed 0 Comments

Comment

Comment:

Tweet