-Lynx Return-

วันนี้ไปเดินงาน Japan Festival ที่ Central World มาฮะ

ตอนแรกกะไปแค่จวกเอา Jump ของอาทิตย์นี้เท่านั้น แต่ระหว่างทางกลับ อิเบนซ์เหลือบลงไปเห็นกิจกรรมที่จัดอยู่ตรงชั้น 1
 

กิจกรรม Paint กระเป๋าผ้า!!
 

เห็นดังนั้นจึงรีบตะครุบหลีที่เดินอยู่ข้างๆ พร้อมบอกว่า

"หลี...เพนท์กระเป๋ารูปท่านฮิให้หน่อยสิ เอาท่านฮิเสงี่ยมนะ"

แล้วหลีก็วาดให้อย่างขมขื่นเพราะถูกอิเบนซ์บังคับ 55555

ว่าแล้วก็แปะ

ขอบอกว่าโคดดดดด จะเปลืองสีดำเลย ต้องเรียกพี่เขามาเติมสีให้ตั้ง 3 รอบ รอบสุดท้ายนี่ เขาเอาจานสีมาเพิ่มให้อีกถาด ไม่รู้ว่าประชด หรือเห็นว่ามีคนมาวาดเพิ่มกันแน่ เอิ้กๆๆๆ

Thx หลายเน้อออ หลี >[]</

  

งาน Japan Fes จะจัดถึงวันที่ 7 นี้นะฮะ ใครสนใจไปลองไปดูได้

ที่ชั้น 5 มีซุ้มให้ลองชิมอาหารญี่ปุ่นฟรีด้วย อิเบนซ์ไปชิมปลาหมึกกับซอสอะไรซักอย่างมา อร่อยมากกก >///< หอยเชลล์ก็อร่อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ เพราะขีดละ 220 บาท โฮกกกกกก แพงขูดเลือดขูดเนื้อ

นอกจากนั้นก็มีพวกขนมเล็กๆ น้อย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นของทะเลสดๆ มากกว่า เช่น ปูอัด เนื้อแซลมอนรมควัน ไข่ปลาแซลมอน กุ้งทอด โอย...หิวอีกแล้ว = ="

ถ้าพรุ่งนี้ไปอีก อาจจะได้น้ำส้มสายชูหมักติดมือกลับมา มันเป็นน้ำส้มสายชูที่สามารถดื่มสดๆ ได้เลยน่ะฮะ รสชาติเปรี้ยวๆ เหมือนไวน์องุ่นทั่วไป แต่อร่อยมากกก >[]<b

 

ที่ชั้น 7 มีร้านขายอาหารญี่ปุ่นฮะ เป็นพวกร้านราเมง กับขนมญี่ปุ่น

จริงๆ ตั้งใจจะไปหาโอเด้งกิน แต่สุดท้ายก็ซัดราเมงไป 2 ถ้วย แบ่งกับหลีแล้วก็พี่สาวของหลี ราเมงของเขาอร่อยมากกกกกกกกกก กินทีเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ โดยเฉพาะเนื้อหมูชาชูที่นิ่มจนแทบจะละลายในปาก (แต่ไม่ละลายในมือ กร๊ากกก)

ไม่ได้โม้นะเอ้อ เนื้อมันนิ่ม ร่วน แล้วก็อร่อยจริงๆ = =b

 

สุดท้าย

จริงๆ มันก็เป็นแค่วันธรรมดาๆ 1 วันที่ไม่ต่างจากทุกวัน เพราะแต่ละวันไม่เคยเหมือนกัน และไม่มีทางที่ใครจะเกิดได้ซ้ำๆ ทุกๆ ปี

 

แต่มันจะเป็นวันพิเศษ เพราะเป็นวันที่เราได้ย้อนกลับไปดูทางที่เราได้เดินมา

ดูว่า 1 ปีก่อนหน้านี้ เราได้ทำอะไรลงไป และผลของมันคืออะไร

ดูว่า 1 ปีก่อนหน้านี้ เราได้เจอใคร และทำให้คนเหล่านั้นรู้สึกอย่างไร

ดูว่าตลอดเวลาที่มีชีวิตมาจนถึงวันนี้ เราได้รับอะไรจากใครมากมายแค่ไหน

พออิเบนซ์เริ่มที่จะคิดแบบนี้ก็รู้สึกว่า งานฉลองทุกๆ ปีที่จัดขึ้น...

ไม่ใช่ฉลองวันคล้ายวันเกิดของเรา

ไม่ใช่ฉลองให้กับตัวเราที่อายุเริ่มมากขึ้น

แต่เป็นการตอบแทนคนที่เรารู้จักทุกคน เป็นการขอบคุณที่มอบประสบการณ์ต่างๆ ตลอด 1ปีที่ผ่านมา แม้ว่าการพบปะกับใครบางคนจะทำให้เราเสียใจมากแค่ไหน แต่นั่นก็คือประสบการณ์ที่ทำให้เราก้าวมาอยู่ในปัจจุบัน

 

ดังนั้น อิเบนซ์จึงอยากจะ...

ขอบคุณ...ท่านแม่ที่เลี้ยงอิเบนซ์มา

ขอบคุณ...ตัวเองที่ยังสามารถยืน และก้าวเดินมาถึงตรงนี้

ขอบคุณ...เดนตายทุกคน ไม่มีพวกแก ฉันคงแย่กว่านี้

ขอบคุณ...ทุกๆ คนที่เข้ามาในชีวิต กลายเป็นคนรู้จัก เป็นเพื่อน

ขอบคุณ...ทุกท่านที่อ่านจนถึงบรรทัดนี้

สุดท้าย...ท้ายสุด อยากจะบอกว่า